Aktualnie są możliwe 3 podstawowe rodzaje rekonstrukcji ucha: rekonstrukcja z chrząstki żebrowej pacjenta, rekonstrukcja przy użyciu technologii Medpor oraz proteza.

Źródło: https://3dprint.com/tag/3d-printed-ear/


Rekonstrukcja z chrząstki żebrowej pacjenta

Jest to metoda znana od ok 1959 roku, najdłużej i najczęściej stosowana. Rekonstrukcja z chrząstki żebrowej jest możliwa dopiero ok 7 roku życia, ponieważ wcześniejszy zabieg pobrania chrząstki może zdeformować klatkę piersiową. Zazwyczaj potrzebne są 3 operacje, żeby uzyskać pożądany efekt końcowy.

Operacja

W pierwszej kolejności pobierany jest fragment chrząstki żebrowej, która modelowana jest w trójwymiarowy kształt małżowiny usznej.  Następnie wsuwa się ją do kieszonki skórnej utworzonej w miejscu gdzie będzie znajdować się ucho. Operacja wykonywana jest przy ogólnym znieczuleniu.

Po operacji rekonstrukcji małżowiny usznej mogą wystąpić powikłania.  Najczęstsze to pooperacyjne infekcje, bardzo rzadko natomiast zdarza się, że w wyniku zabiegu dochodzi do porażenia mięśnia twarzy czy też martwicy skóry okrywającej małżowinę.

Po upływie kilku dni od zabiegu usuwa się dreny ssące (zostają po pierwszej operacji i zapewniają dobre odsączenie płynów) oraz szwy skórne z ucha i okolicy żebrowej. Pacjent musi pozostać w szpitalu od 10 do 14 dni. Po upływie pół roku wykonuje się drugi etap operacji.

W drugim etapie zabiegu zostaje wytworzony rowek zauszny i wykonana drobna korekcja małżowiny usznej dająca lepszy efekt końcowy bardziej odstające uszko.

Po operacji rekonstrukcji małżowiny usznej mogą wystąpić powikłania. Do najczęstszych należą pooperacyjne infekcje. Niezwykle rzadko natomiast zdarza się, że w wyniku zabiegu dochodzi do porażenia mięśnia twarzy czy też martwicy skóry okrywającej małżowinę.

Zalety

  • ucho jest wykonywane z materiału naturalnego
  • chrząstka jest miękka i może się zginać (jeśli jest pobrana właściwie)
  • rośnie wraz z pacjentem
  • znikome ryzyko
    • odrzucenia
    • złamania
    • ekspozycji, odsłonięcia implantu
  • metoda jest najbardziej popularna i najdłużej stosowana
  • pojedynczy zabieg trwa ok 1,5 – 3 godzin

Wady

  • koniecznych jest kilka zabiegów (zazwyczaj 3)
  • czasami zdarza się wchłonięcie chrząstki żebrowej
  • niekiedy u pacjenta linia włosów jest dość nisko umiejscowiona, może to prowadzić do porośnięcia nowego ucha włosami
  • możliwe dopiero od ok 8 roku życia
  • potrzebne jest pobranie chrząstki żebrowej – blizna ok 2,5-3cm


Rekonstrukcja przy użyciu technologii Medpor

Technologia Medpor jest znana od ok 1950 roku, jednak jest pierwsze zastosowanie do rekonstrukcji małżowiny usznej odbyło się w 1991 roku, przez pioniera tej technologii dr. Johna Reinischa.

Operacja

Na podstawie zdrowego ucha (w przypadku mikrocji jednostronnej) modelowany jest implant, który następnie jest umieszczany w miejscu gdzie będzie znajdowało się ucho. Implant jest przykrywany naturalną skórą pacjenta pochodzącą z miejsca w którym ucho być powinno, oraz tkanką pobraną z tylnej części głowy (wcześniej używana była skóra z uda).

Sama operacja może być wykonywana od około 3-4 roku życia. Przeprowadzana jest w uśpieniu ogólnym i trwa ok 7 godzin (w przypadku operacji łączonej z rekonstrukcją kanału usznego trwa około 11 godzin).

Operacja rekonstrukcji kanału usznego może być przeprowadzona zarówno przed jak i w trakcie samej rekonstrukcji małżowiny.

W większości przypadków jest potrzebna tylko jedna operacja (czasami dodatkowy zabieg korekcyjny, po którym pacjent może iść do domu) – lekarze modeluję ucho trochę większe mając na uwadze nieznaczny wzrost ucha naturalnego wraz z dorastaniem pacjenta.

Zalety

  • może być przeprowadzona we wczesnym wieku – od ok 3-4 roku życia
  • w większości przypadków konieczna jest tylko jedna operacja
  • może być przeprowadzona razem z rekonstrukcją kanału usznego (jeżeli pacjent ma takie wskazania)

Wady

  • ucho nie jest miękkie, nie można go zginać,
  • niektórzy lekarze uważają, że nie jest to materiał obojętny dla organizmu i zdarza się, że organizm odrzuca taki implant,
  • może zdarzyć się
    • złamanie implantu,
    • ekspozycja, odsłonięcie implantu,
  • jest zwiększone ryzyko związane z dłuższą operacją,
  • podobno niektórzy pacjenci skarżą się na ból podczas snu na tym uchu


Proteza ucha

Sztuczne ucho zrobione najczęściej z silikonu. Montowane może być na 3 różne sposoby:

  • przywiercone (wymagana operacja),
  • mocowane na magnes (wymagana operacja)
  • przyklejane jest na klej

Proteza jest zakładana rano, a wieczorem musi być zdejmowana, przez co jest to rozwiązanie skierowane raczej do osób dorosłych.

Zalety

  • może wyglądać bardzo realistycznie,
  • nie zawsze jest wymagana operacja,
  • może być pomocna w przypadku nieudanych rekonstrukcji z chrząstki żebrowej czy w technologii Medpor.

Wady

  • codzienna procedura zakładania i zdejmowania,
  • silikon się starzeje – odbarwia i kruszeje – trzeba więc protezę wymieniać co 2-3 lata,
  • nie jesteśmy w stanie tak dobrać koloru, żeby był zgodny z kolorem reszty ciała przez cały rok chociażby ze względu na opalanie się itp.,
  • ucho się nie poci.


Przyszłość

Wiele się słyszy o implantach drukowanych na drukarkach, czy hodowanych, jednak na moje pytanie o to kiedy takie metody mogą być dostępne dla pierwszych pacjentów lekarze przodujący w dziedzinie nowych implantów odpowiedzieli, że raczej nie ma szans w najbliższej dekadzie.