zewnętrzne środkowe wewnętrzne

Składa się z małżowiny usznej i przewodu słuchowego zewnętrznego oddzielonego od ucha środkowego przez błonę bębenkową.

W zdecydowanej większości przypadków wady związane z mikrocją, atrezją dotyczą właśnie ucha zewnętrznego.

Jest to niewielka przestrzeń w czaszce wypełniona powietrzem. Jego zadaniem jest mechaniczne wzmocnienie i doprowadzenie fal dźwiękowych do ucha wewnętrznego. W skład ucha środkowego wchodzi błona bębenkowa, jama bębenkowa z trzema kosteczkami słuchowymi (młoteczka, kowadełka, strzemiączka oraz trąbka Eustachiusza, a także powierzchnia zewnętrzna okienka owalnego.

Ucho zewnętrzne i środkowe tworzą się u płodu mniej więcej w tym samym czasie, dlatego też często jeśli mamy do czynienia z mikrocją typu 3 lub 4 ucho środkowe jest często również nieodpowiednio wykształcone.

Jest najbardziej skomplikowanym odcinkiem narządu słuchu. Składa się ono z przestrzeni wewnątrz kości czaszki, zwanych błędnikiem kostnym.  W jego wnętrzu mieści się błędnik błoniasty wypełniony płynem. Część błędnika przylegającego do ucha środkowego to przedsionek. Łączą się z nim ślimak i kanały półkoliste. Kanały półkoliste służą do rejestrowania zmian położenia ciała. Są narządem zmysłu równowagi. 
Ucho wewnętrzne to:

  • ślimak
  • trzy kanały półkoliste
  • nerw słuchowy

W przypadku mikrocji ucho wewnętrzne w większości przypadków jest w zupełności normalne.